دوستت دارم ٬ آسمانم باش ! دوستت ... دوست ! دوستم ٬ داری ؟

من خودم را هنوز از حفظم ٬ توی این بیت های تکراری
نازنینم چقدر در خوابم ٬؟! نازنینم چقدر بیداری ؟!
روزهای عمیق می میرند٬ لحظه ها التهاب این تردید ٬
می توانم تو را نگه دارم ؟! می توانی مرا نگه داری ؟!
دوست دارم تو را نفس بکشم ٬ روی چشمت نگاه من جاری
که تو هر بار توی چشمانت یک سکوت شنیدنی داری !
بودنت ٬ ماندنت ٬ نفس هایت ٬ اضطراب عمیق این تنها
من خودم را به عشق می بخشم ٬ تا خودت را به عشق بسپاری !
مثل یک برگ زرد پاییزی بودنت را به خاک می افتم
گرچه از التماس لبریزم ٬ گرچه از التماس بیزاری !
همه ی لحظه ها که در خوابم ٬ همه ی لحظه های بیداری
دوستت دارم ٬ آسمانم باش ! دوستت ... دوست ! دوستم ٬ داری ؟