بیش از سه دهه است که شرکت ویکترکس در بازار ساخت محصولات پلیمری پیشتاز است. محصولات این شرکت در صنایع مختلف به عملکرد بهتر شرکت ها کمک میکنند. مثلاً راهکار ثبت شده مواد سبک این شرکت که قطعات صنعتی سنگین را با قطعات سبک جایگزین میکنند؛ به این ترتیب طول عمر ابزار و تجهیزات تولید در محیطهای تحت فرسایش ب...

قبلا در مطلبی با عنوان "چرا نرم افزار CRM ؟" در خصوص مزایای استفاده از نرم افزار CRM نسبت به سایر نرم افزارهای CRM توضیح دادیم. در این مطلب درباره اینکه نرم افزار CRM چه کاری می تواند انجام دهد، می نویسیم. اتوماسیون فرآیند فروش امکانات نرم افزار CRM به صورت موثر و دقیقی به مدیریت فرآیند فروش در مجمو...

این متن اولین مطلب آزمایشی من است که به زودی آن را حذف خواهم کرد. مرد خردمند هنر پیشه را، عمر دو بایست در این روزگار، تا به یکی تجربه اندوختن، با دگری تجربه بردن به کار! اگر همه ما تجربیات مفید خود را در اختیار دیگران قرار دهیم همه خواهند توانست با انتخاب ها و تصمیم های درست تر، استفاده بهتری از وق

این متن دومین مطلب آزمایشی من است که به زودی آن را حذف خواهم کرد. زکات علم، نشر آن است. هر وبلاگ می تواند پایگاهی برای نشر علم و دانش باشد. بهره برداری علمی از وبلاگ ها نقش بسزایی در تولید محتوای مفید فارسی در اینترنت خواهد داشت. انتشار جزوات و متون درسی، یافته های تحقیقی و مقالات علمی از جمله کارب

+این پنچ پنجه امشب، هم خوابگان خاکند بدرود دست و گیتار، سیگار پشت سیگار ماسیده شد تماشا، بر میله میله پولاد در یک تنور نمدار، سیگار پشت سیگار ++گرچه میگویند این دنیا، بهغیر از خواب نیست ای اجل! مهماننوازی کن که دیگر تاب نیست!

صبح بخیر بنفش تو از آن سوی گوشی تلفن جنگلی را در من رویاند نزار قبانی

به شب و پنجره بسپار که بر می گردم عشق را زنده نگه دار که بر می گردم بس کن این سر زنش "رفتی و بد کردی" را دست از این خاطره بردار که بر می گردم دو سه روزی هم - اگر چند - تحمل سخت است تکیه کن بر تن دیوار که بر می گردم بین ما پیشترک هر سخنی بود گذشت عاشق

با ابرها چه غصهی پنهانیست؟ این عصرِ چندشنبهی بارانیست؟ با چتر آمدی و نفهمیدی دنیا که زیرِ چترِ تو تنها نیست! من خستهام، پیادهرویی خیسم داغم همیشه در دلِ پیشانیست وقتی که عاشقی سرِ هر کوچه بازیِ بچّههای دبستانیست وقتی که میبُرند مدام از هم این عشق نیست، چاقوی زنجانیست تو رفتهای پیادهرَوی اما در سینهی...

لب ساحل رفتهبر کشتی نشستهمی گوید من دریا بوده امبه دریا رفتهحرف نمی زندبه دریا رفتهباز نمی گردد.علیرضا روشن

فریاد که سوز دل عیان نتوان کردبا کس سخن از داغ نهان نتوان کرداینها که من از جفای هجران دیدمیک شمه به صد سال بیان نتوان کردوحشی بافقی

دو دستم ساقه سبز دعایتگـل اشـکم نثـار خاک پایـت دلم در شاخه یاد تو پیچیـدچو نیلوفر شکفتـم در هوایت به یادت داغ بـر دل مـی نشانـمزدیده خون به دامن می فشانم چو نــی گر نالم از سوز جـدایـینیستان را به آتش می کشانم به یادت ای چـراغ روشـن مـنز داغ دل بسوز

چه سوز ممتدی در پیش داریمگمان و شایدی در پیش داریملبت را بر لبم بگذار بانو!زمستان بدی در پیش داریم.چه زرد روشن باز قشنگیچه پرهای پر از ناز قشنگیقناری در قفس هی گریه میکردتو میگفتی: چه آواز قشنگی!.به سمت دورهای دور میبردبه قرن چندم انگور میبردقطار

تو مهربان تر از آن بودی که من همیشه گمانم بود همین همیشه ی نفرینی همیشه رنج جهانم بود بگو! اگر نه به میل من، دلم ز راست نمی گیرد همیشه هر چه تو می گفتی من اشتیاق همانم بود ستاره های عزیزی را از آسمانه ی من بردند و چشمهای تو بی تردید، ع

وَ غصه های مرا ای همیشه طوفانی خیال می کنی آخر چه قدر می دانی؟ به ادّعای تو که گفته ای تمامم را هزار مرتبه فهمیدی و پریشـــانی چه لحظه های غریبی که سمت چشمانت هزار پــــل زده ام با نگـاه بارانــی به دور ماه تو آیینه بسته ام هرشب وَ چرخ ها

مرا به وسوسه ی خیس و دور جاده ببخش مرا به سختی این ماجرای ساده ببخش به داغی هیجانی که با تو زنده شده به اتفاق قشنگی که روی داده ببخش که قرن ها بنشینم به راه آمدنت کنار ثانیه هایی که ایستاده، ببخش مرا اگرکه به خواب دلم سرک بکشی اگر مرا ضر

"سلام همنفس من سلام ای همزاد به من بگو که چنین تکیه داده ام بر باد چگونه شعله یک عشق می شود خاموش ؟ چگونه فرصت یک نام می رود از یاد ؟ چگونه می شود آن یادهای شیرین تلخ چگونه گم شود آن آشناترین میعاد آهای تو که همیشه موافق دردی موافقی بنویسم

گرچه هرشب استکان بر استکانت می زنندهرچه تنهاتر شوی آتش به جانت می زنندتا بریزی دردهایت را درونِ دایرهجای همدردی فقط زخم زبانت می زنندعده ای که از شرف بویی نبردند و فقطنیش هاشان را به مغزِ استخوانت می زنند!زندگی را خشک-مثل زنده رودت-می کنندبا تبر بر ر

تلخ است عمر ما، به شتابش از آن خوشیمعمری که تلخ می گذرد در گذار بِهطالب آملی

محراب سجود خویشتن باید بودمعراج صعود خویشتن باید بودبر گرد حریم خویشتن باید گشتمعمار وجود خویشتن باید بودفیضی ناگوری

ما هیچ وقت به هم نمی رسیمهمیشه سوزنبانی هستکه به وقت رسیدنمانخط ها را عوض کند.رضا کاظمی