عشق در تک تک ابیات پریشان من است...

"فاش می گویم و از گفته ی خود دلشادم"
دوستت دارم "و از هر دو جهان آزادم "
زلزله باشی و ویران کنی از ریشه مرا
با نگاهی فقط از سمت تو باز آبادم
گاهی اوقات پر از بهت_ سکوتم اما ...
زیر لب میل عجیبی ست به یک فریادم
پیله ای دور خودم می کشم و میدانم
شوق_ پروانه شدن مانده فقط در یادم
جان من رو به سبکبالی این باد نایست
"زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم"
عشق در تک تک ابیات پریشان من است
"چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم"
منا مهدی دوست