عزیز دلم، می دانی سیم آخر چیست؟
همه خیال می کنند که سیمِ آخر ساز است. حتا یک نوازنده بی سواد روی صحنه زد
به سیم آخر تارش گفت: این هم سیم آخر. اما سیم آخر یعنی وقتی می رفتند
قمار، سکه زرشان را که می باختند، جیب شان را می گشتند، آخرین سکه ی سیم را
هم به قمار می زدند. می زدند به سیم آخر، به امید بردن همه هستی، یا به
باد دادن آخرین سکه ی نیستی.
من هم دلم می خواست در این قمار بزنم به سیم آخر، اما گلستان به من گفت: «ببین زری که باختی اصل بود؟»
رفتم توی فکر...
عباس معروفی
برچسب:
نویسنده: مهران نوروزی