علیرضا بدیع: اغلب سایت های ادبی غزل زیر را از زنده یاد حسین منزوی با یک اشتباه فاحش منتشر میکنند و حال آن که متن اصیل غزل هیچ ایرادی ندارد. این سایت ها بیت سوم را به این شکل نوشته اند: دلم از تو خبر ندارد!! بغض را هم بغز!! نوشته اند! انچه در ذیل می آید متن درست است: چه شب بدی است امشب ، که ستاره

بی تفاوت می نشینیم از سر اجبار ها مثل از نو دیدن صدباره ی "اخبار" ها خانه هم از سردی دل های ما یخ میزند در سکوت ما ، صدا می اید از دیوار ها هر شبم بی تابی و بی خوابی و بی حاصلی حال و روزم را نمی فهمند جز شب کارها دوستت دارم ولی دیگر نخواهم گفت چون "دوستت دارم" شده قربانی تکرار ها خنده های زورک

پیش می آید این چنین بی پروا، بی مقدمه دست بر کمر عشق بگذارم و ... از میانه های شب، با تو همآغوش شوم پیش می آید این چنین زخم خورده، خودم را بیابم و روح مجروحم را دست تن گرم تو بسپارم پیش می آید چشم بسته از تردد بی رحم خیابان بگذرم و با تو به تماشای دستان خالی مرگ بنشینم پیش می آید من شعری ننویسم ... ...

آه جز آینه ای کهنه مرا همدم نیست پیش چشمان خودت اشک بریزی کم نیست یک خود آزاری زیباست که من تنهایم لذتی هست در این زخم که در مرهم نیست اشتیاقی به گشوده شدن این گره نیست ور نه تنهایی من که گره اش محکم نیست من از این فاصله ها هیچ ندارم گله ای هر چه تقدیر نوشتست بیفتد غم نیست لذتی نیست اگر درد نبا

یک زن؛ مگر چقدر قدرت دارد در بزند، و کسی در را برایش باز نکند...؟! یک در مگر چقدر قدرت دارد بسته بماند، وقتی زنی عاشق در می زند ... ؟!! چیستا یثربی

دلم نگرفته است برایِ تویی که نیستی دلم گرفته است برایِ تویی که نمی آیی و اضطرابِ اینکه آرام آرام نمی آیی هزار تکه ام کرده است هزار تکه هایم را به هزار راهِ تو فرستاده ام اما هر بار به تلخِ تلخِ نبودن تو رسیده ام و هیچکدام از راه ها نمی دانند من دلم نگرفته است برایِ تویی که نیستی من دلم گرفته است برا...

هر شب از افغان من بیدار. خلق، اما چه سود؟! آنکه باید بشنود افغان من بیدار نیست

به دست لفظ به معناشدن نمیگنجم سکوت آهم و در صد سخن نمیگنجم مدام در سفر از خویشتن به خویشتنم هزار روحم و در یک بدن نمیگنجم ضمیر مشترکم، آنچنان که «خود» پیداست که در حصار تو و ما و من نمیگنجم تن است شیشه و جان، عطر و عمر، شیشۀ عطر چو عمر در قفس جان و تن نمیگنجم ز شوق با تو یکیبودن آنچنان مستم که درکنا...

هزار مرتبه خواندم دعا میان قنوت خدا کند که نباشد کسی دچار کسی سجاد شیرازیان

گر عقل پشت حرف دل اما نمی گذاشتتردید پا به خلوت دنیا نمی گذاشتاز خیر هست و نیست دنیا به شوق دوست می شد گذشت وسوسه اما نمی گذاشتاینقدر اگر معطل پرسش نمی شدمشاید قطار عشق مرا جا نمی گذاشتدنیا مرا فروخت ولی کاش دست کمچون بردگان مرا

می کشم جار تو را بین غزلهایی که... می دهی در دهنم طعم عسل هایی که... شده از شهد تو سرریز به دوش کلمه پر شده بسترم از عطر بغل هایی که... نیمه شب برسر هر سطر مرا می خوانی پشت دیوار همان بچه محل هایی که تو بیایی بشوی مطلع منظ

تو یک روز نیستی تمامِ سالی تو یک شب یا یک کتاب و یک قطره نیستی تو یک نقاشی یا تابلویی بر دیوار نیستی. اگر دقیقه ای نباشی ساعت ها از کار می افتند خانه ها برهوت می شوند کوچه ها اشک می ریزند پرندگان سیَه وُ و شعرها نیست می شوند. تو

مثل کبــــوتری کـــه اسیـــر درخت نیست این عشق بی بهانه نگاهش به تخت نیست تنهــــا مرور دست تــــو را خواسته دلش پیراهنی که حق دلش چوب رخت نیست می میرم از نبودنت و صبـــــر مــی کنـــــم مرگ آن قدر که شایعه کردند سخت نیست می

بهانه هایم واقعی نیست سرم درد می کند برای شانه ات. مهسا رهنما

ز احوالم چه می پرسی؟ که من یک عمر چون گیسو سیه روز و... پریشان روزگار و.. خانه بر دوشم...

به هر که گفتم "دوستت دارم"...رفت! من در کاهش جمعیت این شهر دخیلم... رسول ادهمی

دیشب ز تیغ رؤیا، در خون تپیده بودم بیداری ام جنون کرد،خواب تودیده بودم تَر بود بستر دل، از چشم هِق هِق من در پای یادت ای گل، شبنم چکیده بودم بار گران حسرت، بر دوش ناتوانی تا منزل توهّم، یکسر کشیده بودم بسیار دیده بودم، از دیده سیل اندوه آتشفشانی اش را، کمتر شنیده بودم ناقوس خون گرفته، در بُرجِ نا ام...

به من در عمق نگاهت که ناکجای جهان است... وطن بده! افشین یدالهی

گوشِ زمستان از برف پر است اما تو صدای گرمت را از زمین دریغ نکن که بهار دنبال بهانه ایست برای نیامدن! عرفان پاکزاد

از هم بپاشانم به آسانی! مهم نیست اینها برای هیچ طوفانی مهم نیست! آغوش من مخروبه ای رو به سقوط است دیگر برایم عمق ویرانی مهم نیست با دردِ خنجر، دردِ خار از خاطرم رفت بعد ازتو غم های فراوانی مهم نیست یک مُرده درد ِ زخم را حس می کند؟ نه! دیگر مرا هرچه برنجانی مهم نیست دار و ندارم سوخت در این آتش اما هر...